Status Updates From تاریخ ادبیات ایران پیش از ا...

تا سر ساسانیان خوندم، شب‌تر هم کتیبه‌های ساسانی رو تموم می‌کنم و در طول ترم هم تموم می‌کنم کتاب رو. چند جا یادداشت برداشتم برای خواندن اوستا. در نهایت هم حیف تصویر نداره چون مثلا کتیبه‌ها واقعا با تصویر خیلی خوش‌خوان‌تر می‌شن، بعضی از کتیبه‌ها رو هم کشیدم ضمیمه کردم.
(ابراز عشق و علاقه‌ی ناسالم به تفضلی و آموزگار)

هُزوارش:

مثلاً کلمه آرامی مِن (MN) به معنی از (حرف اضافه به خط پارتی یا پهلوی یا سغدی نوشته می‌شود و در تلفظ به ترتیب اَژ، از و چَن تلفظ می‌شد.

هُزوارش:
پس از دوران هخامنشی زبان آرامی به عنوان زبان مکاتبات به تدریج در ایران منسوخ شد و زبان‌های دوره ایرانی میانه جای آن را گرفت، ولی این زبان‌ها بیشتر به خطوطی که مقتبس از خط آرامی بود نوشته می‌شد.

در این خطوط (پهلوی، پارتی، سُغدی و خوارزمی) تعدادی از کلمات آرامی الاصل همراه با تغییراتی نوشته می‌شد ولی در تلفظ معادل معنایی آن‌ها در زبان‌های ایرانی به کار می‌رفت.
این کلمات را در زبان پهلوی، هُزوارش می‌نامیدند.