Το Άθχημο γατί του θενιόρ Γκουαναμίρου

“Όμως κανένας λαός δεν είναι αληθινά ελεύθερος χωρίς την ελευθερία των γειτόνων του. Οι πολιτικοί ψεύδονται στους εαυτούς τους και στους πολίτες, ονομάζουν τα συμφέροντά τους ιδανικά, για αυτά τα ιδανικά, για χρυσό, για εδάφη, για μετάλλευμα, για πετρέλαιο, για εξολοκλήρου νεκρά πράγματα, οι άνθρωποι πεθαίνουν, πεινούν, απελπίζονται. Παντού.”
― Ernst Toller, Eine Jugend in Deutschland

“Ο πόνος είναι πάντοτε πιο γενναιόδωρος από την ευτυχία, διαρκεί και απονέμεται με πολύ μεγαλύτερη απλοχεριά.”
― Luis Mateo Díez, La fuente de la edad

“Τα όργανα του σώματος [...] μένουν χωρίς μνήμη, χωρίς ίχνη, όσο επαναλαμβάνουν με παρόμοιο τρόπο τις λειτουργίες τους [....] Τρώω, χωνεύω, κατουράω, χύνω με τον ίδιο τρόπο. Όσο αυτά επαναλαμβάνονται έτσι, με τον ίδιο τρόπο, όλα είναι περίφημα. Το σώμα ειναι υγιές όσο δεν υπάρχει ιστορία για το σώμα. Η ιστορία του σώματος είναι μια καταστροφή. Η ιστορία είναι πάντοτε ιστορία αλλοιώσεων, ατυχημάτων και καταστροφών. Η φθορά και οι απώλειες δημιουργούν πρόβλημα στην επανάληψη, παράγονται ανωμαλίες και κάθε ανωμαλία είναι κιόλας αφήγηση.”
― Αριστείδης Αντονάς, Ο χειριστής: Θέατρο. Ο χειριστής: Οίκημα

“Αν υπήρχε Θεός τότε ο τρόπος με τον οποίο οι πιστοί τον τιμούν θα αποτελούσε βλασφημία.”
― Arthur Schnitzler, My Youth in Vienna