فــ کریمی

“من نخل شدم قرار شد خم نشوم
جز با تو و خنده هات همدم نشوم
يک سيب دگر بچين و حوايی کن
نامردم اگر دوباره آدم نشوم”
― حامد عسکری, سرمه‌ ای

“مقهى وانت مع الجريدة جالس
في الركن منسياً ، فلا أحد يهين
مزاجك الصافي ،

ولا أحد يفكر باغتيالك

كم أنت منسي وحر في خيالك!”
― محمود درويش, كزهر اللوز أو أبعد

“في داخلي شُرْفَةٌ
لا يَمُرُّ بها أَحَدٌ للتَّحيَّة.”
― محمود درويش

“مشت می‌کوبم بر در
پنجه می‌سایم بر پنجره‌ها
من دچار خفقانم، خفقان
من به تنگ آمده‌ام از همه چیز
بگذارید هواری بزنم
آی! با شما هستم
این درها را باز کنید
من به دنبال فضایی می‌گردم
لب بامی
سر کوهی
دل صحرایی
که در آن‌جا نفسی تازه کنم
می خواهم فریاد بلندی بکشم
که صدایم به شما هم برسد!
من هوارم را سر خواهم داد!
چاره درد مرا باید این داد کند
از شما خفته‌ی چند!
چه کسی می‌آید با من فریاد کند”
― فریدون مشیری