Hannah

“Sommige mensen kunnen dat, zomaar geloven in wie ze zijn en wat ze doen.”
― Griet Op de Beeck, Kom hier dat ik u kus

“Ik wil hem niet terugbrengen naar zijn cel. Ik wil hem meenemen naar huis en een taart voor hem bakken en hem met een dekentje op de sofa zetten met dat stuk abrikozenvlaai en een cappuccino met veel melkschuim, en zeggen dat alles goed komt, en dat zelf ook echt geloven.”
― Griet Op de Beeck, Vele hemels boven de zevende

“En dan, uit het niks: ‘Zijt gij gelukkig?’ Ze kijkt mij recht in de ogen. ‘Ik probeer, denk ik.’ ‘Proberen is goed,’ zegt ze.”
― Griet Op de Beeck, Vele hemels boven de zevende

“Alone is how she feels, alone is how she'll always be. You're used to solitude, she tells herself. Be a stoic.

Then she's enfolded.

She'd waited so long, she'd given up waiting. She'd longed for this, and denied it was possible. But now how easy it is, like coming home must have been once, for those who'd had homes. Walking through the doorway into the familiar, the place that knows you, opens to you, allows you in. Tells you the stories you've needed to hear. Stories of the hands as well, and of the mouth.

I've missed you. Who said that?

A shape against the night window, glint of an eye. Dark heartbeat.

Yes. At last. It's you.”
― Margaret Atwood, MaddAddam