ευη συμ

“Ο κόσμος της γυναίκας είναι γαλατόδασος• πέρα απ’ αυτόν απλώνεται άνυδρος χερσότοπος με στείρες σαύρες και θίνες. Στο ξέφωτο του δάσους, κάτω από μαστόμορφους καρπούς, στέκει το απόμακρό του τέμενος. Έξω από την είσοδο πρέπει να σταθείς και να βγάλεις τα παπούτσια, να νιφτείς, και καθώς περνάς τη χαμηλή πόρτα να σκύψεις. Εκεί, μόλις μπεις στο μισοσκόταδο και στην υγρασία της ζεστής πέτρας, βασιλεύει μια μυρωδιά• είναι τα λόγια τους που καίνε σαν θυμίαμα στις γωνιές κι όλος ο ναός μοσχοβολά. Είτε πρόκειται για βαθύκολπες Δαρδανίδες είτε για μεσόκοπες γυναίκες της Αθήνας με βαθύ ντεκολτέ και ιδρωμένο στήθος, ο κόσμος τους είναι ο ίδιος.”
― Ισίδωρος Ζουργός, Ανεμώλια

“Do you ever suddenly find it strange to be yourself?”
― Clarice Lispector, A Breath of Life

“It seems an age ago, since you have left me, time has filled me, with words unsaid;
as the sadness seeps into me slowly, and I am left to face the night ahead.”
― Lang Leav, Memories

“How was she to tie herself to a man without permitting him to imprison her? And was there some means of acquiring things without those things possessing her?”
― Clarice Lispector, Near to the Wild Heart