รำพึง ลำพัง

“หากคิดทำลาย จงยกย่องก่อน หากคิดครอบครอง จงปล่อยให้อยู่ไกลก่อน -เหลาจื่อ”
― 马伯庸, ฉางอันสิบสองชั่วยาม เล่ม 2

“In your study of anatomy, did you ever learn the name of the place between the nose and the lip?” Her lips parted, and she resisted the urge to lean toward him, to force him to touch her. She answered on a whisper. “The philtrum.” He smiled. “Clever girl. It is Latin. Do you know its meaning?” “No.” “It means love potion. The Romans believed it was the most erotic place on the body. They called it Cupid’s bow, because of the way it shapes the upper lip.” As he spoke, he ran his finger along the curve of her lip, a temptation more than a touch, barely there. His voice grew softer, deeper. “They believed it was the mark of the god of love.” She”
― Sarah MacLean, One Good Earl Deserves a Lover

“มหานทีทอดยาว ขุนเขามิอาจขวางกั้น รู้จักกาลเทศะคือคนฉลาด คำพูดบางอย่างเพียงกล่าวได้รอบเดียว คำเตือนบางอย่างเพียงเอ่ยได้ครั้งเดียว ต่อไปสมควรประพฤติตนเช่นไร ท่านไปพิจารณาเองเถอะ”
― 潇湘冬儿, จอมนางจารชน หน่วย 11 ภาคต้น เล่ม 1

“The human touch is that little snippet of physical affection that brings a bit of comfort, support, and kindness. It doesn’t take much from the one who gives it, but can make a huge difference in the one who receives it.”
― Mya Robarts, The V Girl: A Coming of Age Story