انجمن شعر discussion
كارگاه شعر
>
از سيب تا گندم / آزاده هاظمي زاده
date
newest »
newest »
ازاده عزیزهمیشه ازخواندن شغرت لذت میبرم
باسپاس
Mod
به تعبیرات شاعرانه داری بیشتر توجه می کنی . این خیلی خوب هستش .
Mod
منم به همين اميد مي نويسم
اشعار در جهت تکاملو کلمات در جهت تفاخر
وزن ماهیتی اشعار شما رو به فزونی است
موید باشید
آزاده عزيزسيب ها هميشه با حضورش سرخ تر خواهند شد
ايمان دارم
دوست دارم تر شوي / عريان تردرون استخر كلر نخورده / بپري
و سيب ها را سرخ تر كني
یک شاهکار تازه از یک شاعره جوان
لذتی بریدیم
حس خوبی داره شعرت، انگار میکنیم داری باهام رو در رو حرف میزنی
شاعرانگی در سطر سطر بعد از ابتدا کم کم به شعر راه می یابد و در پایان به شاعرانه ترین حالت ممکن در اوج تمام می شود.شعر شما کار خوبی است و در خور ستایش ونسبت به بقیه کارهایتان یک قدم حلوتر اما شعر به بدترین شعر ممکن شروع می شود.
اگر قرار است شعر به صورت سئوالی شروع شود اینقدر نباید ساده و دم دست و بی حس باشد. مقایسه کن با شعری از شاملو که با سئوال شروع می شود:
مرا تو بی سببی نیستی
براستی صلت کدام قصیده ای ای غزل؟
شاعر باشی شاعر
خوب بود فقط ابتداش کمی ناگیراست و از اون مهم تر گنگ.
Mod
شعر قشنگي بود بهتون تبريك مي گم
درسته كه اولش يه خورده توي ذوق آدم مي زنه
ولي اين بخاطر سنگيني حرفي هست كه تو همون قسمت اول نهفته شده
بنظر من بهتر بود اينهمه حرفو يه جا نمي زديد
تا فهمش آسون تر باشه
در ضمن از مقايسه شعر شما با شاملو اصلن خوشم نيومد
شعر " متر" نيست كه با اون بقيه رو بسنجن
به هر حال مرسي بابت شعرتون
Mod
سعي كردم كمي تغيير در ابتداي شعر ايجاد كنم كه اينطوري شد:
وقتی آدم بهشت را به گندم طلائی
گندم زار را به سکه ای طلائی
می فروشد
و خمیرهای ترش کرده
بی گرمای نوازشی
می سوزند
چرا آتش مرا
بوی نان داغ
تازه می کند؟
درودآزاده ی عزیز بسیار دلنشین شروع کردی، دوست داشتم کمی خلاصه تر شروع بی نظیرت را آغاز می کردی
می آموزم و لذت می برم
حافظ پاسخ می دهدپدرم روضه رضوان به دو گندم بفروخت
ناخلف باشم اگر من به جویی نفروشم
گندم زار را به سكه اي طلائي
مي فروشد
و خميرهاي ترش كرده
بي گرماي نوازشي
مي سوزند
آتش درونم
با بوي نان داغ
تازه مي شود؟
تا تمام حفره هايت را
تنهايي پر كند
رقص شعرهاي عريانم
ميان كوچه ها / اغفالت مي كنند
و من بقدر تمام دادهايي كه نمي زني
با واژه هاي دود گرفته
از سوزش خراش خاطره ها
روي پوسته پوسته هاي درخت
نقش مي زنم
گندم گون من
چرا
قطره
قطره
آب مي شوي؟
باران هم شوي
سياهي روي كاغذ خوابيده
و تيزي برگهاي دفترم حتي
افكارم را پاره پاره نمي كند
دوست دارم تر شوي / عريان تر
درون استخر كلر نخورده / بپري
و سيب ها را سرخ تر كني