“Dün babamın evine gittim," dedi.
Gözlerim fal taşı gibi açıldı. "Öyle mi?"
"Evet. Beni ve Owen'ı yemeğe davet etti. Ben gitmeyecektim ama Owen gelmemi isteyince hayır diyemedim."
Uzanıp başımı göğüsüne koydum "Nasıl geçti?"
"Iyiydi sanırım. Güzel bir evi var." Bir şey söylemedim; devam etmesini bekledim. Çok uzun gibi gelen bir duraksamanin ardından konuştu. "Hani bana izlettigin eski bir film vardı ya, zavallı çocuk burnunu cama dayayıp içeri bakıyordu? Işte öyle hissettim."
Bahsettiği "eski film", Willy Wonka ve Çikolata Fabrikası'ydı. Charlie'nin diğer çocukların şeker dükkanında kendilerinden geçmelerini izlediği ama parası olmadığı için içeri göremediği sahneydi.”
―
Jenny Han,
Always and Forever, Lara Jean