“-Şark, dedi. Canım şark. Dışarıdan miskin, budala, çaresiz, fakir... Fakat içinden hiç aldanmamağa karar vermiş... Bir medeniyet için bundan daha güzel ne olabilir? İnsanları içlerinden tatmin etmeği ne zaman öğreneceğiz? Ne zaman bu 'hoşça bak zatına'nın manasını anlayacaklar?
-Şark anlamış mıydı sanki?
-Anlasın, anlamasın...Söylemişti ya.”
―
Ahmet Hamdi Tanpınar,
Huzur
