“— Ոչինչ, ոչինչ,— ըսաւ ուսիս զարնելով,— բոլոր տղաքներուն մէջէն քեզ ամենէն շատ կը սիրեմ... Տղա՛ս, կեանքը քու գիտցածիդ պէս չէ, կը կոտրէ թեւերդ, կը մնաս բոլորին պէս խեղճ փողոցին մէջտեղը, մարդոց առօրեայ հաշիւներուն ու մտահոգութիւններուն մէջ...”