“Ծովը մի այլ հեթանոս աշխարհ է: Ծովում լուծվելիս զգում ես քո կապը աշխարհի բոլոր ծովերի, մայրցամաքների, գետերի, օվկիանոսների և... երկնքի հետ: Ծովը մեր կարոտն է, մեր լքած հայրենիքը, որին տեսության գնալիս շարունակ գգվում ես, շոյվում, համբուրվում, ղունղունում ու միևնույն է չես հագենում... Դա մեր նախագիտակցության կանչող կարոտն է դեպի սաղմնային երջանիկ անգիտությունը, դեպի հավերժի սկիզբը:”