“[مرلین مونرو]
توی سی و شش سالگی و در اوج زیبایی ومحبوبیت با قرص خواب آور خودکشی کرد، مثل یه فاجعه بود؛ یهسری ها می گفتن افسردگی گرفته بود، یه سری هم می گفتن کشتنش، اما من میگم هیچ کدوم از اینا نبوده، اون باهوش بوده، اون نمی خواسته یه افسانه رو الکی کش بده، نمی خواسته چندسال بعد با پوستی چروک و یه مرگ طبیعی بمیره. داستان مرلین مونرو مثل داستان های عشقیه، عشقی که تو اوج تموم شد، زیبا تموم شد.”