“برای دختری بلوند"

نامم را
از دور شنیده‌ای
دوستم داشته‌ای
با شعرهایم انگار زندگی کرده ای
و شیرینی شب‌هایت بوده اند

نشناخته‌ای مرا
باور کن نشناخته‌ای مرا
دنیای دلخواهت را
هرگز نزد من نخواهی یافت
چرا که دنیای من سراسر اندوه است
و در آن
برای لبخند جایی نیست

ساکن ویرانه‌ای هستم
که در آن
جز شعر چیزی نمی‌یابی

و آن که قبله دل و چشم توست
تنها بتی شکسته است

دور باش از من
از زندگی‌ام
و از چشمان بدبینم
از شعرم
و دسته گل‌هایی که به خاطر چیدن‌شان
بارها تشویق شده‌ام”