“Հիանալի ամառային կեսօր էր։ Արևն արդեն զենիթում էր, բայց ինչպես հաճախ լինում է բարձր լեռնային գոտում՝ բոլորովին կիզիչ չէր։ Օդը զրնգուն էր ու զուլալ և փետուրի պես անկշիռ։ Ներշնչելիս թոքերդ լցվում էին երջանկության գազով հագեցած պղպջակներով. թռչելու ու երկրի վերևում անվերջանալիորեն ճախրելու ցանկության էր արթնանում։”