“მაინც რა იყო, რანაირი იყო ეს დალოცვილი წუთისოფელი — რაღაცა კარგის მოლოდინში ილეოდა კაცის სიცოცხლე... ჯიბიდან "პრიმის" კოლოფი ამოიღო და მოუკიდა, მაგრამ ცოტა ხანში წვიმამ დაულბო და გაუფაშვა. მივიდოდა ეხლა შინ, არა, ჯერ შალას გაუვლიდა — თავისი ბალღობის ძმაკაცს, მივიდოდნენ ერთად: კარგი ღვინო, კარგი მწნილი, ლობიო, ყველი, პური და კეთილი გული... ვითომ ეს იყო ყველაფერი?”