“Այն ժամանակներում նկարչական ցուցահանդեսների մուտքի համար պետք էր վճարել։ Այվազովսկու նկարների ցուցահանդեսները մշտապես բազմաթիվ մարդկանց էր գրավում և մեծ դրամական եկամուտ էին բերում։ Բայց գանձված գումարները Այվազովսկին չէր վերցնում, այլ տալիս էր կարիքավորներին՝ չքավոր ուսանողներին, որբերին, տարերային աղետներից տուժածներին, ապստամբ հույներին, թուրքական կոտորածներից փախած հայերին...”