“~ Αγάπη σαν κερί ~

Τη στιγμή που πνίγομαι
γίνομαι καπνός και χάνομαι,
σαν λυγίζω κόντρα στην βροχή
με κρατά μια μουσική.
…
Πώς να αγαπήσω απ’ την αρχή,
το δειλινό να ονειρευτώ.
Είναι η αγάπη σαν κερί,
το λιόγερμα μένει σβηστό.
…
Έγινε ο κόσμος τώρα βροχερός
κι’ έσβησαν οι δρόμοι.
Έγινε ο κόσμος τώρα σκοτεινός
άδειο σταυροδρόμι.
…
Πώς να αγαπήσω απ’ την αρχή,
το δειλινό να ονειρευτώ.
Είναι η αγάπη σαν κερί,
το λιόγερμα μένει σβηστό.

Αντώνης Περδικάρης - Ποίηση”