“Јас сум зимата на овој век
кој не ме разбира
отсекогаш ме проколнувал
нем во својата неукост
слеп во намера
и глув во претставата за светот.

Моите снегови
гулаби се што ви ги носат писмата до квечерината
во која веќе ви сонат
лицата згрчени од гравитацијата на ноќта
меѓу трепките.

Моите виулици
ги варосуваат вашите дрвени сни
градени врз карпите со поглед
кон туѓите шуми од трње
распослани до модерните урнатини што ве родија.

Јас сум зимата на проклетиов свет
и секој од вас кој не ме разбрал и разбира
не заслужува друго освен зима да е.”