“Բա սրանց խմած կենացները՜... Լսել ե՞ս երբեւէ... Կենացները... «Խմենք ակնթարթի կենացը...» Խմենք, լավ, բայց ո՞ր ակնթարթի եւ ինչքա՞ն... Ես մի օր փորձեցի խմել բոլոր ակնթարթների կենացը ու յոթ րոպե հետո հայտնվեցի հանրապետական նարկոլոգիական դիսպանսերում... «Խմենք մեր կանանց ու քույրերի կենացը»... Միանգամայն ընդունելի է: Բայց եթե դու, այ կենաց խմող բոչկա, կնոջդ տարբերում ես քրոջիցդ, ինչի՞ ես փողոցում քրոջդ խոսեցնում... «Քուրո ջան, էթանք սաունա՝ կայֆեր բռնենք»: Բա մարդ է՞լ սեփական քրոջը կտանի սաունա, որ «կայֆեր բռնի՞...»: Ու էնտեղ էլ բաստուրմա ուտելով ու Մարտինիով խմի պետականության կենացը... Էդ որ լսում ես, քիչ է մնում պետական անվտանգության կոմիտեից հատուկ, լավ պարապած նշանառու կանչես, որ կրակի ասողի ճակատին, գլուխը բացի, որ տեսնենք ինչ կա մեջը վերջապես... Բաստուրմա լափող սկանդալիստ խոզեր...”