“... ընկեր փոխգնդապետմ մի հարց ունեմ, տա՞մ։
Ասաց՝ տուր։ Հարցրի.
- Էն ժամանակ, որ ինձ ընտրեցիք գրադրանի համար, ինչո՞ւ հատկապես ինձ ընտրեցիք։
- Հա՜,- ծոր տվեց,- որովհետև մենք լավ գիտենք, որ հայերդ գենետիկական մակարդակի սեր ունեք գրքերի հանդեպ, դուք չեք կարող գրքերին վնաս տալ, դուք պաշտում եք գրքերը, դուք առանց գրքերի ձեզ չեք պատկերացնում, միայն դուք կարող եք սիրել գրքերն այնպես, որ բոլորի համար դա խելագարության է նման։
Ամեն գիրք առնելիս այս խոսքերն էն տժժում ականջներումս, ամեն գրադարան մտնելիս, գրախանութ տեսնելիս այս պատմությունն եմ հիշում ու ժպտում։”