“«Ավելուկի ծանոթ ու դուրեկան համը մանկության օրերի լուսավոր պսակից մի թրթիռ բերեց ու խառնեց նրա թեթև տրամադրությանը: Ինչքա՜ն քիչ բան էր պետք երջանիկ լինելու համար՝ գործերդ տպելու խոստում, եղբոր անդավաճան սեր ու Մոսկվայում սպասող սիրելի դեմքեր...»”