“برای نمونه، در طریقت مولویه، تازه رسیده می‌بایست هزار و یک روز کارهای پذیرایی و زاوری را در خانقاه انجام می‌داد و از چندین چله گذر می‌کرد. چهل روز زاوری چهارپایان، چهل روز پاکیزه کردن و جاروی خانقاه، چهل روز آبکشی، چهل روز هیزم‌کشی، چهل روز آشپزی، چهل روز خرید از بازار، چهل روز زاوری مجلس درویشان و چهل روز نظارت. اگر در این میان کسی یک روز خدمت را نادرست انجام می‌داد، می‌بایست آن دوره را از سر بکیرد. پس از این هزار و یک روز او را شست و شو می‌دادند و جامه ‌ی ویژه‌ای بدو می‌پوشانیدند و نام ... را در گوش او میگفتند و حجره‌ای برای آسایش و نیایش به وی می‌دادند و راه پرهیز و کوشش را برای رسیدن به پایه‌های برتر به او می‌آموختند. در هر پایه (مقام، وادی، شهر) جامه‌ی ویژه‌ی آن پایه را در بر‌می‌کردند.”