“جلال‌الدین محمد، مردمان را به بینش‌وران، بینایان، کوران و نادانان بخش می‌کند. زندگی کوران از مهر بینایان است. اگر برگزیدگان و نیوشندگان، آزادگان و بینش‌وران نبودند، همه بندگان، کوران(استدلالیان) می‌مردند.”