“جلال‌الدین در فیه مافیه می‌نویسد: جوهر هم مثال آن است که غلامان را از کفرستان به ولایات مسلمانی می‌آورند و می‌فروشند. بعضی را پنج ساله می‌آورند، بعضی را ده ساله و بعضی را پانزده‌ساله. آن را که طفل آورده باشند، چون سال های بسیار میان مسلمانان پرورده شود و پیر شود، احوال آن ولایت را به کلی فراموش کند و هیچ اثری یاد نباشد و چون پاره‌ی بزرگ‌تر باشد، اندکیش یاد آید و چون قوی بزرگ‌تر باشد، بیشترش یاد باشد. همچنین ارواح در آن عالم در حضرت حق بودند که الستُ بربکم قالو بلی و غذا و قوت ایشان کلام حق بود بی‌حرف و بی‌صوت. چون بعضی را به طفلی آورده‌اند چون آن کلام بشنود از آن احوال یاد نیاید و خود را از آن کلام بیگانه بیند و ...”