“Հասկանալի է, որ տիկին հեղինեի այս մշտական «պատճառավորության» պատճառը պարոն Հովհանեսն էր, որ դավանում էր «ինչքան զավակ՝ այնքան տան սյուն» առածին: Բայց դե տունը ցախանոց չէ, որ գերաններով լցնես, եթե դրանք նույիսկ սյուն են կոչվում - ամեն բան չափ ու սահման ունի: Այս չափ ու սահմանը հասավ այն ժամանակ, երբ տիկին Հեղինեն համագյուղացիներից ստացավ «տիկին Հղի» մականունը, իսկ Նիկոլ թագավորի կողմից՝ ոսկե մեդալ:”