“რასაკვირველია, ეს ძმათაშორისი ურთიერთჟლეტა არც პირველი იყო და, სამწუხაროდ, არც უკანასკნელი. შუა საუკუნეების ევროპის რელიგიურ ომებს, 1860-იან წლებში - ჩრდილოეთ ამერიკის, 1930-იან წლებში - ესპანეთის, 1940-იან წლებში - ჩინეთის სამოქალაქო ომებს, 1950-იან წლებში - კორეის ომს (რომელიც არსებითად სამოქალაქო ომი იყო, თუმცა მასში აშშ, ჩინეთი და საბჭოთა კავშირიც ჩაერივნენ), 1970-იან წლებში - კამბოჯაში "წითელი ქჰმერების" ტერორს, 1990-იან წლებში რუანდაში ეთნიკურ ნიადაგზე ურთიერთჟლეთას შესაბამისი ქვეყნის მოსახლეობის პროპორციულად არანაკლები, შეიძლება მეტი ადამიანიც კი ემსხვერპლა, ვიდრე რუსეთში. მაგალითად, კამბოჯელმა "წითელმა ქჰმერებმა" მოსპეს თავისივე ეროვნების 1,7 მილიონი ადამიანი, ანუ საკუთარი გენოფონდის 21 პროცენტი. ყველა ზემოჩამოთვლილთან შედარებით, XVIII საუკუნის ბოლოს საფრანგეთის რევოლუციის დროინდელმა საშინელმა გამოგონებამ - გილიოტინამ - გაცილებით ნაკლები ხალხი იმსხვერპლა. ადამიანების ენერგია ხანდახან სრულებით ირაციონალურ გამოხატულებას ჰპოვებს ხოლმე...”