“იქნებ ოდესმე ჰიტლერიც მხოლოდ ავტობანებისა და "ფოლკსვაგენის" შექმნის, ხოლო სტალინი - მხოლოდ ბელომორკანალისა და მაგნიტოგორსკის მეტალურგიული კომბინატის მშენებლობის ინიციატორად გაიხსენონ?
საქმე ასე "პარალელურად" არ იქნება, ჯერ ერთი იმიტომ, რომ ჰიტლერს არასოდეს დაუვიწყებენ ჰოლოკოსტს, და მეორე მიზეზის გამოც: სტალინი და თემურ-ლენგი გამარჯვებულები წავიდნენ ამ ქვეყნიდან, ჰიტლერი და მუსოლინი კი - დამარცხებულები. ხალხს უყვარს გამარჯვებული ლიდერი, თუნდაც ის მისივე [ხალხის] ძვლებით მოკირწყლული გზით მიდიოდეს გამარჯვებამდე. ერთადერთი დამარცხებული, მაგრამ გმირად დარჩენილი, ვინც მახსენდება, ნაპოლეონია: მან მართლაც შეაზანზარა ისტორია. გარდა ამისა, ის ისეთმა სულიერმა ჯუჯებმა ჩაანაცვლეს, რომ მათ ფონზე ფრანგი ხალხის თვალში ბუმბერაზად დარჩა.”