“و مستی را دیدم که در میان وحل می رفت، افتان و خیزان.
فقلت له ثبت قدمک یا مسکین حتی لاتزل
گفتم قدم ثابت دار تا نیافتی.
گفت: تو قدم ثابت کردها ای با این همه دعوی؟ اگر من بیفتم مستی باشم به گل آلوده، برخیزم و بشویم. این سهل باشد. اما از افتادن خود بترس.

[ذکر حسن بصری]”