“Տակավին դպրոցական տարիներից ես նկատել էի իմ մեջ մի հետաքրքիր հատկանիշ. նկատված ամեն սխալ ուղղում էի անմիջապես: Պատերի վրայի գրություններում եթե սխալներ էի նկատում (իսկ պատերին սովորաբար հայհոյանքներ էին գրում), հանում էի պայուսակիս միջի գերմանացի գերիներից նվեր ստացած գունավոր կավիճները և ուղղում սխալները: Կարո՞ղ եք պատկերացնել, թե այդ թունդ հայհոյանքների մեջ թույլ տրված ուղղագրական սխալները ինչպես էին զայրացնում ինձ (ոչ թե հայհոյանքները, այլ սխալները ...):”