“Ένα μικρό γυάλινο μπαλόνι είναι ο έρωτας, και μια μικρή πυγολαμπίδα προσπαθεί να το ξελογιάσει, να φιλιώσει μαζί του για να την αφήσει να εξερευνήσει τα αμέτρητα σκοτάδια
του. Όχι, δε φοβάται. Θέλει να προχωρήσει βαθιά, ακολουθώντας το μονοπάτι που αφήνει το φως της, μέχρι να χαθεί σε ένα δρόμο χωρίς γυρισμό. Γιατί τόσο σκοτάδι ανεξερεύνητο δεν αντέχεται, το φως του γυμνό, αδύναμο,μια στάλα ευδαιμονίας στον ατέρμονα κύκλο του Σύμπαντος. Μια ευτυχισμένη στιγμή στην αιωνιότητα, ένα φεγγαρόλουστο λιβάδι στη μαγική στιγμή της ηλεκτρικής εκκένωσης. Για την επίτευξη μιας ανυπέρβλητης, ακίνητης ευτυχίας.”