“Ասատուրի վրա չափազանց ազդեցին անհաջողությունները, նա իրեն մատնեց լռության, այնպիսի լռության, որ ակտիվ էր, որովհետև հայտնի էր, որ նա մի բան էր մտածում, մինչև անգամ այդ մտածմունքը նրան տանջում էր։

«Ասատուր և Կլեոպատրա»”