“Անարժանները երջանիկ են` չմտածելու ցանկության և ուրիշների հաշվին ապրելու պատճառով, իսկ արժանիները դժբախտ են` հենց մարդկայնորեն մտածելու և ուրիշներին անմնացորդ նվիրվելու պատճառով…
Նարեկ Հովսեփյան”