“Ու նոր էր սկսվելու... Երկուսն էլ կարծես հասկանում էին, որ մի զարմանալի, աստվածային խորհրդի հայտնության շեմին են կանգնած: Իսկ հիմա... Հիմա նրանց տիրում ու առաջնորդում էր հզոր բնազդը... Տիեզերական հզորության չափ ձգող մի ուժ նրանց մղում էր մեկմեկու... Անհաղթ կիրքը... Ո՛չ սոսկալի ցուրտը, ո՛չ անասելի շոգը, ո՛չ ամպրոպն ու կայծակը, ո՛չ ջրհեղեղը, ոչինչ, ոչինչ չէին կարող խանգարել նրանց չուն դեպի երկինք, դեպի իրար... Էդպես էին զգում վախը կորցրած էս երկու, անհոգ ու արևշող հոգիները:”