“ما فرزندان انقلاب نبودیم، ما نان بودیم. نان داغی که لقمه چپ سران حکومت شدیم. تکه پاره مان کردند و خوردند و پاشیدند. نه. چه میگویم؟ انگار که در این خلقت اضافه بودیم. ما را مصرف جامعه مان نکردند، ما را اسراف کردند، پخش مان کردند که بر سفره خودمان ننشسته باشیم، که هیچ کدام مان در ساختن آن مملکت نقش نداشته باشیم. شخصیت و هویت مان را به لجن کشیدند که حتا در اروپای مترقی هم نتوانیم مثل بقیه مردم زندگی کنیم.”