“Կարմիր ու կապույտ
Իրարու փարած
Հորիզոնների հեռավոր ծիրում՝
Ահա իմ տունս:
Ծաղկաթերթիկներ ժպտալով վազող
Ջրերի վրա՝
Հարստությունս:
Ներքեւից անդունդ
Ու վերից ավազ՝
Հիմքերս, հունս։
Մի քանի խառնակ տողեր
Հալհլած,
Ու հոգիս անափ կարոտից փլած՝
Մի քանի տերեւ
Հողմերից խլած՝
Ուրախությունս...”