“ნეტავ კი მეგულებოდეს მეგობარი, სადღაც სხვენზე რომ დაუდია ბინა, ახლა კი სანთლის შუქზე ჩაფიქრებულს გვერდზე ვიოლინო უდევს! ფეხაკრეფით შევიპარებოდი მისეულ მყუდროებაში, უხმოდ ავუყვებოდი ხვეულ კიბეს, მოულოდნელად დავადგებოდი თავზე და იმ ღამეს, საუბრითა და მუსიკით გართულევი, რამდენიმე ბედნიერ საათს გავატარებდით ერთად.”