“ტრამალის მგერლი, თავისი ცხოვრების ნანგრევებს მიღმა ცდილობდა იეკვლია თუნდაც ბუნდოვანი აზრისთვის, სტანჯავდა ეს მოჩვენებითი უაზრობა, საშინელი ქაოსის დროსაც კი ცოცხლობდა ზეშთაგონებისა და უზენაესთან სიახლოვის იდუმალი იმედით”