“برای بزرگی [روح] شاهدی قطعی‌تر از این نیست که هیچ‌چیز نتواند شما را برانگیزد. بخش برتر و بسامان‌تر کائنات، بخش قریب به ستارگان، نه به شکل ابر درمی‌آید، نه به توفان راه می‌برد و نه به گردباد درمی‌افتد؛ کاملا بی‌آشوب است، حال آن‌که آذرخش به سطوح پایین‌تر اصابت می‌کند. به همین سیاق، جان والا و همواره آرام که در آرامگاهی ساکن قرار گرفته و هرچه را خشمگینش می‌سازد تحت تسلط خویش دارد، خویشتن‌دار و ارجمند و بسامان است.”