“சேவை (Service) என்றாலே அதுதானே அர்த்தம். அதாவது பொது மக்களிடமிருந்து எந்தப் பிரதிபலனையும் எதிர்பார்க்கக்கூடாது. நம்முடைய நேரத்தை மக்களுக்காக செலவு செய்ய வேண்டும்; நம்முடைய உழைப்பை மக்களுக்காக செலவு செய்ய வேண்டும்; நம்முடைய உறக்கத்தை மக்களுக்காக செலவு செய்ய வேண்டும்; அவர்களுக்காக இழக்க வேண்டும்; இதுதான் சர்வீஸ். நான் இந்த வேலையைச் செய்தேன், இதனால் எனக்கு என்ன பிரதிபலன் என்று எதிர்பார்த்தால் அது வியாபாரம். அது ஏதோவொருவகையில் இலாபம் கருதி செய்யக்கூடிய ஒருவித பணி ஆகிவிடுகிறது. அது சர்வீஸ் ஆகாது. காந்தியம் அல்லது காந்தியடிகளின் கொள்கை என்பது சேவை நோக்கம்தான் (Service motive). 'என் செயல் பணிசெய்து கிடப்பது' என்பதுதான். என் கடமை பணிசெய்து கிடப்பது என்பதுதான். இதுதான் பொது வாழ்க்கையில் ஒவ்வொருவரும் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியது.

அது அம்பேத்கரைப் பின்பற்றக் கூடியவர்களாக இருந்தாலும் சரி, பெரியாரைப் பின்பற்றக் கூடியவர்களாக இருந்தாலும் சரி, காந்தியடிகளைப் பின்பற்றக் கூடியவர்களாக இருந்தாலும் சரி. பொதுவாழ்க்கை என்பது பதவிக்கானது, பணத்துக்கானது, பவிசுக்கானது என்று கருதாமல் மக்களுக்கு தொண்டு செய்வதற்கானது என்ற சேவை மனநிலையோடு பொதுவாழ்க்கைக்கு வரவேண்டும். அதையே காந்தி முன்னிறுத்துகிறார்.”