“அவரை 'அகிம்சாமூர்த்தி' என்றுதான் பள்ளி ஆசிரியர்கள் நமக்குக் கற்பித்திருக்கிறார்கள். அவருடைய அகிம்சை என்பது மிகப்பெரிய அளவிலே தேசத்தில் அல்லது உலக அளவில் போற்றப்பட்டு வருகிறது. அவர் பல கொள்கைகளை முன்வைத்தாலும்கூட, அகிம்சை என்பது அவருடைய கொள்கைகளில் முதன்மையானதாகப் பார்க்கப்படுகிறது. வன்முறை கூடாது. அது சாதியின் பெயரால் நிகழ்ந்தாலும் சரி, மதத்தின் பெயரால் நிகழ்ந்தாலும் சரி, அவ்வளவு ஏன்? தேச விடுதலைப் போராட்டமாக இருந்தாலும், ஆங்கிலேயர்களை எதிர்க்கிற போராட்டமாக இருந்தாலும்கூட வன்முறை கூடாது. அறவழியில் போராட வேண்டும்.

வன்முறை ஏன் கூடாது என்றால் வன்முறை நிகழ்ந்தால் அடித்தட்டில் கிடக்கிற மக்கள்தான் கடுமையாகப் பாதிக்கப்படுவார்கள். வன்முறை நிகழ்ந்தால் நிராயுதபாணிகள்தான் பாதிக்கப்படுவார்கள். வன்முறை நிகழ்ந்தால் அதிகாரத்தோடு தொடர்பில்லாதவர்கள் பாதிக்கப்படுவார்கள். அதிகாரத்தில் இருப்பவர்கள் தப்பித்துக் கொள்வார்கள். எனவே எளிய மக்களின் மீது கருணை இருந்த காரணத்தினால், அவர்களைக் காப்பாற்றும் அக்கறை உள்ள காரணத்தினால் வன்முறை கூடாது என்கிற கருத்து எனக்கு ஏற்புடையது.

காந்தியும் அதிலே தீவிரமாக இருந்தவர். எனவே அந்தக் கருத்து எனக்கும் உடன்பாடான கருத்து. எளியவர்கள் பாதிக்கப்பட்டு விடக்கூடாது, அதனால் வன்முறை கூடாது, அதேவேளையில் ஆதிக்கத்தை எதிர்க்கவும் வேண்டும். ஆதிக்கத்தை எதிர்ப்பது என்றால் அதிகாரத்தை கையில் வைத்துக் கொண்டு பெரும்பான்மை என்கிற அடிப்படையிலே நாங்கள் எதையும் செய்வோம் என்கிற ஆணவத்தை முன்னிறுத்தி வன்முறைகளை செய்வது அல்ல. ஆதிக்க எதிர்ப்பு என்பதும் அகிம்சைக்குள்ளேயே இழையோடுகிறது. ஆதிக்கம் எதிர்க்கப்பட வேண்டும். ஆனால், அது வன்முறையற்ற வகையில் எதிர்க்கப்பட வேண்டும்.”