“வெகுஜன மதப் பழக்கங்களில் ஊடறுப்பதற்கு அசோகர் பயன்படுத்தும் இரண்டாவது கருத்தாக்கம் மங்களம். இந்திய மதரீதியான சொல்லாடல்களில் இச்சொல் அதிகம் பயன்படுத்தப்படும் ஒன்றாக இருந்துவருகிறது. இது, சாதகமான விளைவுகளைக் கொடுக்க வேண்டும் என்பதற்காக நடத்தப்படும் சடங்கை அல்லது விழாவைக் குறிக்கிறது. திருமணம், குழந்தைப் பிறப்பு, பயணம் மேற்கொள்வது போன்ற முக்கிய நிகழ்வுகளின்போது, பொதுவாக 'மங்களச் சடங்குகள்' என்று சொல்லப்படுவது நடத்தப்படுகிறது. திருவிழாக்கள் போன்று ரத்தம், பாலியல் உறவு அல்லது மது போன்று எதுவும் இதில் கிடையாது. மங்களச் சடங்குகள் ஒரு குடும்பத்துக்குள் நடத்தப்படும் சாதாரண நிகழ்வுகளாக இருந்தன. இருந்தும், அசோகர் இவற்றை சாதகமாகப் பார்க்க மறுக்கிறார். இவற்றை அவர் முற்றிலும் நிராகரிக்கவில்லை என்றாலும், இவற்றை அற்பமானதாக, முட்டாள்தனமானதாக, சொல்லப்போனால் பெண்கள் மட்டுமே செய்யக்கூடிய காரியங்களாக — எப்படியிருந்தாலும் தான் ஒரு ஆண் என்பதை இங்கு வெளிப்படுத்துகிறார்! —அசோகர் பார்க்கிறார். பாறை அரசாணை IX-இல் அசோகர் தனது தர்மத்தை இது போன்ற மங்களச் சடங்குகளோடு ஒப்பிடுகிறார்:

'மக்கள் பலதரப்பட்ட மங்களச் சடங்குகளில் ஈடுபடுகிறார்கள் நோய்வாய்ப்பட்டிருக்கும்போது, மகன் அல்லது மகளின் திருமணத்தின்போது, குழந்தை பிறக்கும்போது, பயணங்கள் மேற்கொள்ளும்போது. இது போன்று மற்றும் இதற்கு நிகரான சமயங்களில் மக்கள் பலதரப்பட்ட மங்களச் சடங்குகளில் ஈடுபடுகிறார்கள். இருந்தாலும், இப்படியான சமயங்களில், பெண்கள் எண்ணற்ற, பலவிதமான, அற்பமான, பயனற்ற மங்களச் சடங்குகளில் ஈடுபடுகிறார்கள்.

இப்போதும், நிச்சயமாக, மங்களச் சடங்குகள் செய்யப்படத்தான் போகின்றன. ஆனால், அதே அளவுக்கு, தெளிவாக, இப்படியான மங்களச் சடங்குகள் எந்தப் பலன்களையும் கொடுக்கப்போவதில்லை.”