“இஸ்லாம் போனா சாதி போய்விடுமா?'

ஆமா. உடனே மறைஞ்சிருதில்ல. உதாரணத்துக்கு எங்க அண்ணன் செல்லையா சேந்தமங்கலத்துல அரசு மருத்துவரா இருக்காரு. போலீஸ்காரன் கேக்குறான். குடிச்சிருக்கான். சர்டிபிகேட் குடுன்னு. இவர் ‘மாட்டேன் அவன் குடிக்கல’. எப்படி குடிச்சிருக்கான்னு குடுக்கிறதுன்னு கேக்க, அந்த போலீஸ் இவர இழுத்துப் போட்டு அடிச்சிருக்கான். கவர்மெண்ட் டாக்டரையே அடிச்சிருக்கான். அவரு கேஸ் குடுக்காரு. எடுக்க மாட்ரானுக. உடனே இஸ்லாத்துக்கு மாறுனாரு. இப்ப அவரோட மூணு பிள்ளைகளும் வெளிநாட்டுல வெல் செட்டில் ஆயிட்டாங்க. அந்தக் காலத்தில நம்ம மக்களும் பயத்துல இருந்ததுனால சப்போர்ட் பண்ண முடியல.

ராமர்ன்னு ஒரு வாத்தியார். சங்கரன்கோயில் பக்கத்துல பெருங்கோட்டூர் ஊருல வீடு கேட்டு நாயா அலைஞ்சாரு. வீடு கிடைக்கல. முஸ்லீமா மாறி ரகமத்துல்லான்னு போனாரு. கமுதிக்குப் போனாரு. அங்க செட்டியார் கூப்டுறாரு, எங்க தெருவுல வீடு இருக்குன்னு. நாடார் கூப்பிடுறாரு, எங்க தெருவுல வீடு இருக்குன்னு. முஸ்லீம்காரர் சொல்றாரு எங்கயும் போக வேணாம். பள்ளிவாசல்கிட்ட வீடு இருக்கு. இங்க இருங்கன்னு. அவரு சொல்றாரு பள்ளனா இருந்து வீடு தேடி நாயா அலஞ்சேன்.  அப்ப யார்னு மேல கீழ பார்த்தான். வீடு இல்லன்னு சொன்னான். இப்ப எல்லாப் பயலும் எங்க தெருவுல வீடு இருக்கு வான்னு சொல்றான். அப்ப ஒரு மாற்றம் வருதில்ல. இதுக்குத்தான் முஸ்லீமா மாறணும்னு ஆசை வந்தது. சமுதாயத்துல ஒரு அந்தஸ்து கிடைக்குதில்ல. உத்தம பாளையத்துல கருத்த ராவுத்தர் இருக்காருல்ல. அவரு ஒருவகையில எனக்கு சொந்தக்காரர். அவரு கன்வெர்ட் ஆயி அந்தஸ்து ஆயிட்டாருல்ல.

இந்த போலீசும் கவர்ன்மென்ட்டும் உரிய சப்போர்ட்டும் மரியாதையும் கொடுத்திருந்தா மதம் மாறியிருக்க மாட்டாங்க. மதமாற்றம் நடக்க அரசாங்கமும் ஒரு காரணம். உள்துறை அமைச்சரா இருக்கும்போது கக்கன்ஜீ பழனி கோவிலுக்குள்ள போக முடியல. உள்ள விடல. எவ்வளவு வேதனை. அதுக்குத்தான் மதம் மாற நினைச்சது.”