“ஒரு மதத்தில், பிறப்பின் அடிப்படையில் உயர்வு - தாழ்வு கற்பிப்பது, பிறப்பின் அடிப்படையில் மதிப்பீடுகள் செய்வது, பிறப்பின் அடிப்படையில் ஒடுக்குமுறைகளை நிகழ்த்துவது, பிறப்பின் அடிப்படையில் இழிவு செய்வது போன்றவை காலங்காலமாய் நீடிப்பதால், அம்மதத்தில் ஒருவன் தன்மானத்தோடு வாழ்வதற்கான இடமில்லை. எனவே, எந்த மதம் ஒருவனுக்குத் தன்மானம் தருகிறதோ அந்த மதத்தை நோக்கி, அவன் பயணிப்பது அல்லது மதம் மாறுவது நிகழ்கிறது. எனவே, ‘மதமாற்றம்’ என்பது நம்பிக்கை சார்ந்து நிகழ்வது ஒருவகையாகும். இழிவு மற்றும் ஒடுக்குமுறை போன்றவற்றால் நிகழ்வது இன்னொரு வகையாகும்.

இத்தகைய ஒடுக்குமுறை மதத்தால் நிகழ்கிறது என்பதைவிட, அம்மதம் சார்ந்த அரசால் நிகழ்கிறது என்பதே உண்மை. அரசு மதச்சார்பற்ற அரசாக இயங்கினால் இத்தகு ஒடுக்குமுறைகளைத் தடுக்க முடியும். அதாவது, ஒடுக்குமுறைகளிலிருந்தும் பிறப்பின் அடிப்படையிலான இழிவுகளிலிருந்தும் அந்த மக்களுக்குப் பாதுகாப்பு தரமுடியும். ஆனால், அரசே மதம் சார்ந்து இயங்குவதனால், அந்த ஒடுக்குமுறையை நேரடியாக அரசு திணிக்கிறது அல்லது ஊக்கப்படுத்துகிறது என்னும் நிலையைக் காணமுடிகிறது. எனவே, இந்தியாவைப் பொறுத்தவரையில் அரசின் அணுகுமுறைகள், அரசின் நடவடிக்கைகள் மற்றும் அரசின் ஒடுக்குமுறைகள் என்பதும் பெருந்திரள் மதமாற்றத்திற்கு மிக முக்கியமான காரணிகளாக அமைகின்றன. ஆகவே, ‘மதமும் மதமாற்றமும்’ என்பது தனிநபர்களின் நம்பிக்கை தொடர்பானது மட்டுமல்ல; புறநிலையிலிருந்து தாக்கங்களை உருவாக்கும் சமூகக் காரணிகளையும் அரசியல் காரணிகளையும் அடிப்படையாகக் கொண்டது என்றும் சொல்லலாம்.”