“შემდეგ მართლა ყველაფერი ერთმანეთში აირია და იგრძნო, რომ ერთდროულად იყო ცეცხლიც და ქარიშხალიც.
ერთიანად წვავდა ყველაფერს და სულის შებერვით, ჩაქრობის ნაცვლად, კიდევ უფრო ამძვინვარებდა და აღვივებდა ამ ნაპერწკლებს.
იწვოდა თავადაც და ეს იყო ცეცხლი, რომლის ჩაქრობაც არასოდეს ენდომებოდა.
არასოდეს მობეზრდებოდა.
არასოდეს შეეშინდებოდა.
არასოდეს გაექცეოდა.
ეს იყო ცეცხლი, რომელიც სიკვდილის ნაცვლად, პირიქით, აცოცხლებდა და მის გულს გაასმაგებული ძალით ფეთქვას აიძულებდა.”