“და ზოგჯერ როგორი ყოვლისშემძლეა შეგრძნება, როცა იცი, რომ ვიღაცას სჭირდები და გელოდება.
– დე, მოხვედი? – გაიგონა ეს სიტყვები და წამებში დადუმდა მისი ყველა დემონი.
ყველა ქარი ჩადგა.
ყველა ზღვა დამშვიდდა.
ყველა ყინული დადნა.
ყველა სიმძიმე გაქრა.
დარჩნენ მხოლოდ ორნი და ბავშვობის დროინდელი შეგრძნება, რომ დედას გამო მთების გადადგმასაც კი შეძლებდა.”