“კიდევ ერთხელ მოსჭრა თვალი ვერცხლისფერი საგნის ბზინვარებამ და იმავე წამს დაინახა მათკენ მომავალი გეგა ცეცხლაძეც. უცნაური განცდა დაეუფლა: უნდოდა აქაურობას გასცლოდა, მაგრამ იმავდროულად ფეხს ვერ იცვლიდა ადგილიდან.”