“Ես ամեն օր դիտում եմ արևածագը, եթե անգամ արևն ամպերի հետևում է: Արևածագի մեջ ես մեծ խորհուրդ եմ տեսնում: Հավերժության խորհուրդը: Արևածագը չի լինում հախուռն, փոթորկալից, արևածագը լինում է հանդարտ, գրեթե անշարժ: Իր գոյության չորսուկես միլիարդ տարվա ընթացքում երկրի վրա փոխվել է ամեն ինչ, միայն արևածագն է մնացել անփոփոխ: Հավերժության հետ առնչվելու խորհուրդ կա արևածագի մեջ... այդ մտքից մարդն ակամա մնում է լռակյաց, ինքն իր մեջ ամփոփված...”