“خویشتن‌نگری، وظیفه‌ای‌ست اجتناب‌ناپذیر: اگر دیگری مرا نظاره کرد، من هم باید خویشتن را نظاره کنم؛ اگر کسی مرا نظاره نکرد، آن‌گاه باید دقیق‌تر خویشتن را نظاره کنم.

This inescapable duty to observe oneself: if someone else is observing me, naturally I have to observe myself too; if none observe me, I have to observe myself all the closer.”