“Հեղինակս ուզում է հաղթահարել իմ մահվան պատմությունը, քանի որ համոզված է` իր ժողովուրդի հետագա հաջողությունը Թումանյանի հեքիաթները վերապրելուց է կախված: Նրա հասկանալով` հայկական ժամանակը քարացել է երեք հզոր հեքիաթի մեջ. «Ձախորդ Փանոսը» հայի անցյալն է, հայի բախտը, որ չի բերել, «Քաջ Նազարը»`ներկան, հայոց երազն ու երազանքը, իսկ «Կիկոսի մահը»`վախն ապագայի նկատմամբ: Ու որոշեց սկսել վերջից:”