Armenian Quotes

Quotes tagged as "armenian" Showing 1-16 of 16
William Saroyan
“Although I write in English, and despite the fact that I’m from America, I consider myself an Armenian writer. The words I use are in English, the surroundings I write about are American, but the soul, which makes me write, is Armenian. This means I am an Armenian writer and deeply love the honor of being a part of the family of Armenian wrtiters.”
William Saroyan

Keri Topouzian
“Being an Armenian is a merciless task and a heroic enterprise. It is a commandment, a mission, and a destiny that history has imposed on us from the depths of centuries. We are the shock troops of the struggle between light and darkness… And we are charged with an awesome responsibility. Gostan Zarian.”
Keri Topouzian, A Perfect Armenian

“The eyes of the Armenians speak long before the lips move and long after they cease to.”
Arshile Gorky

Eileen Keledjian
“Never underestimate the power of the spiritual world.”
Eileen Keledjian, Armenian Affairs

Keri Topouzian
“Do not tell me that it is not God-like to get angry or go into a fit of rage. God himself when enraged will grasp a star and hurl it through the heavens. And at night, you can see bits of the star flashing through the sky, fallen apart merely by the shear force of which it was thrown. Know when He is angry and stay out of His way… And the same holds true for my grandson.” Yervant Yacoubian.”
Keri Topouzian, A Perfect Armenian

Osip Mandelstam
“The Armenian language cannot be worn out; its boots are stone. Well, certainly, the thick-walled words, the layers of air in the semi-vowels.”
Osip Mandelstam, Journey to Armenia

Leon Z. Surmelian
“Ամբողջ պատմությունը, կրկնում եմ, չի պատմվել ու չի էլ կարելի պատմել։ Մեռելները ոչինչ չեն պատմում, իսկ վերապրողները տակավին մունջ են։ «Մուսա լեոան քառասուն օրը» հայի կողմից չգրվեց։ Վերապրողներս ցրվեցինք աշխարհի չորս ծագերը ու դեռ թաքցնում ենք մեր վերքերը։ Մենք վարպետ ենք ինքնախաբեության մեջ։ Դիմակավորումն անհրաժեշտ է մեր հավասարակշռության և առօրյա գործերի բնականոն ընթացքի համար Լոս֊Անջելոսում կամ Նյու֊Յորքում, Բուենոս֊Այրեսում կամ Սան֊Պաոլոյում, Փարիզում կամ Բեյրութում։ Մենք կարող ենք զայրույթով խոսել օրվա այս կամ այն լուրի առթիվ, բայց ոչնինչ չասել մեզ ամենից ավելի մտատանջող բաների մասին, ծպտուն չհանել։ Տարագիր հայը լի է չասված խոհերով, ու նրա մեջ մեծ լռություններ կան։ Օրինակի համար, երբ Նահատակաց օրը՝ ապրիլի 24֊ին, ամերիկահայերն առ ի բողոք հավաքվում են Սան֊Ֆրանցիսկոյում կամ էլ Միավորված Ազգերի շենքի առաջ, նրանք տողանցում են լուռումունջ։ Եվ այստեղ՝ Արևմուտքում, պետք է ասեմ, մոռացված ագգ ենք մենք։ Վերջերս, երբ Անգլիայից եկած մի գիտնական լսեց, թե հայ եմ, ասաց՝ «Անհետացող մի ցեղ»։ Մի անգամ դիտեցի մի կինոկոմեդիա՝ «Անհետացող հայը», իսկ դա ոչ մի կապ չուներ հայերի հետ։ Պարզապես զավեշտ էր ավազանում լողացող մի մարդու մասին, որ անհետանում էր ջրի տակ ու միշտ խեղդվելու վտանգի մեջ էր, մինչ ավելի մեծ և ուժեղ լողորդներ կռվում էին իրար հետ։ Իսկ դահլիճը ծիծաղում էր ի տես «անհետացող հայի»՝ ջրի երեսը մնալու և չխեղդվելու համար թափած ճիգերի։”
Leon Z. Surmelian, I Ask You, Ladies and Gentlemen

Armen Ohanyan
“Հեղինակս ուզում է հաղթահարել իմ մահվան պատմությունը, քանի որ համոզված է` իր ժողովուրդի հետագա հաջողությունը Թումանյանի հեքիաթները վերապրելուց է կախված: Նրա հասկանալով` հայկական ժամանակը քարացել է երեք հզոր հեքիաթի մեջ. «Ձախորդ Փանոսը» հայի անցյալն է, հայի բախտը, որ չի բերել, «Քաջ Նազարը»`ներկան, հայոց երազն ու երազանքը, իսկ «Կիկոսի մահը»`վախն ապագայի նկատմամբ: Ու որոշեց սկսել վերջից:”
Armen Ohanyan, Կիկոսի վերադարձը

Leon Z. Surmelian
“Եվ մենք պիտի գոյատևենք, բայց ոչ գաղութներում։ Եվ գիտենք՝ Միացյալ Նահանգներում, Հարավային Ամերիկայով, Միջին Արևելքում, Ֆրանսիայում, Անգլիայում, Հունաստանում և այլուր այս կռիվը, որ մենք մղում ենք պահպանելու մեր մշակութային ինքնությունն իր բոլոր պարտավորություններով, պարտությամբ է վերջանալու, բայց հենց այս կռիվը մի տեսակ հաղթանակ է և մեր կյանքին տալիս է ստեղծագործական մղում, խորություն ու բազմազանություն։
Միջազգային մի ժողովուրդ ենք։ Խոսում ենք շատ լեզուներ։ Եվ պատմական երկարատև ավանդությամբ՝ օղակ ենք Եվրոպայի ու Ասիայի, Արևմուտքի ու Արևելքի, Հյուսիսի ու Հարավի միջև։ Պատմության դասական լուսանցքի մարդն է հայը։ Մի վաղեմի երկփեղկում կա իր հոգում, բայց գեղեցիկ բաներ է ծնել դա։ Այս ներքին լարումներն ունեն իրենց դրական կողմը և հային դարձնում են ստեղծագործ ու բնածին բանաստեղծ, մի տեսակ բնածին արվեստագետ։ Այս ներքին լարումների բերմամբ աշխույժ, զգոն է հայը և առանց դրանց կլճանար նա։ Սփյուռքը, վերջ ի վերջո, դատապարտված է, և, իմ կարծիքով, միակ դարմանը հայրենադարձությունն է։ Սփյուռքն իր դինամիզմն ունի, և տարագրության մեջ կա և՛ տվայտանք, և՛ վեհություն։”
Leon Z. Surmelian, I Ask You, Ladies and Gentlemen

William Saroyan
“My uncle Khosrove became very irritated and shouted, It’s no harm. What is the loss of a horse? Haven’t we all lost the homeland? What is this crying over a horse?”
William Saroyan, My Name is Aram

“He sleeps for himself and dreams for others.”
Anon

Shahan Natalie
“Աշխարհի ամէն կողմերը ցրուած հայութեան մասին, անոր գոյութեան պահպանումին շուրջ ինչ ալ գրենք, ինչ ալ փորձենք՝ անօգուտ է։ Ան դատապարտուած է մեռնելու։”
Shahan Natalie, Թուրքերը եւ Մենք

Levon Khechoyan
“Խաչը ջուրը գցելու օրերին վրացիներն ու մերոնք վիճում են, թե իրենցից ո՞ւմ խաչն է արժանի ավելի վերև ջուրն ընկնելու։ Մեր տեր Հակոբը և ուփալո Լոմոն իրար չեն զիջում, վեհափառներից մեկը խաչը ձեռքին բարձրանում է վերև, իսկ մյուսը՝ ավելի վերև։ Արարողության մասնակից երկազգի ամբոխի միջև ծեծկռտուք է սկսվում։ Հրացանով հայտնվում է Մարգարը, ու նրա արձակած գնդակը տապալում է ուփալո Լոմոյին։ Մարգարն ասում է. «Տեր Հակոբ, գետը քոնն է, խաչը որտեղ ուզում ես, այնտեղ էլ գցիր, հիմա արդեն վերև֊ներքև չկա»։
Տեր Հակոբը խաչը ջուրը գցելու մեր արարողությունն է կատարում։ Եվ քանի որ վրացիները գյուղում օծված տերտեր չունեին, ուփալո Լոմոյին փոխարինողն էլ մինչև կգար հեռուներից, ինքը ժամանակավոր նրանց ծիսակատարությունն էլ է անում և խաղաղություն սերմանելու ու իշխանություններին վստահելի նկատվելու համար, նրանց խաչը մերից՝ որ քիչ առաջ ինքն էր թաթախել, ավելի վերև է գցում։
Արարողության վերջում, Մարգարը հրապարակայնորեն ստանալով տեր Հակոբի երբեք թողության չարժանանալու նզովքը, գարադավոյ պահակախմբի առաջն ընկած, շղթայակապ ու անիծված գնում է Ախալքալաք։”
Levon Khechoyan, Խնկի ծառեր

Albert Camus
“Շուկաներում գարուն են ծախում”
Albert Camus, Чума

Shahan Natalie
“Եւ ողբալիօրէն միամիտ ըլլալ ու ոճրագործօրէն տգէտ՝ յայտնելու համար, որ Թուրքին շահը մենք Հայերս աւելի լաւ կը ճանչնանք եւ անոր հանդէպ աւելի անկեղծ ենք, եւ այդ առնուազն վերջին քառասուն տարիներու պատմութենէն յետոյ, ահա այն մեր յետամնացութիւնը, որի պատասխանատուն մենք ենք, անկախ անկէ բղխող հետեւանքներու ընթացքին օտար ու արտաքին դաւերէն ու խարդաւանանքներէն։
Թուրքին դաս տալէ առաջ՝ անկէ դաս առնելու շատ պէտք ունինք ազգ ստեղծելու գիտութեան մէջ։”
Shahan Natalie, Թուրքերը եւ Մենք

“From that high up, language or the lack of it didn't matter much. The swirling currents of people were way better than anything on TV. Even on cable. Except, possibly, the Armenian Channel.”
Julia Claiborne Johnson, Be Frank With Me